in english

Obserwatorium Astronomiczne Uniwersytetu Jagiellońskiego

 

Astronomiczny Obiekt Miesiąca: Listopad 2026

< poprzedni Archiwum

Układ kataklizmiczny KL Dra

Układy AM CVn są rzadkim podtypem układów podwójnych. W ogólności układ podwójny tworzą dwie gwiazdy związane ze sobą grawitacyjnie i krążące wokół wspólnego środka masy. W zależności od etapu ewolucji składników takiego układu oraz ich wzajemnej odległości materia z jednej gwiazdy może zacząć przepływać na drugą po trajektoriach o coraz mniejszym promieniu, tworząc wokół gwiazdy, na którą opada, dysk akrecyjny.


Ilustracja 1: Satelita TESS na orbicie – wizualizacja (NASA).


W układach kataklizmicznych typu AM CVn dwie gwiazdy krążą wokół siebie z okresem od 5 do około 70 minut. Gwiazdą akreującą jest w tym przypadku biały karzeł, a materia, która na niego opada, składa się głównie z helu i niewielkiej domieszki metali – nie ma w niej natomiast śladów wodoru. Typ gwiazdy będącej dawcą jest wciąż przedmiotem badań. Obecnie wiadomo, że jest to małomasywna gwiazda w ostatnim lub bardzo późnym stadium ewolucji, czyli albo helowy biały karzeł, albo późna gwiazda helowa.

AM CVn są układami, których badanie może przyczynić się do lepszego zrozumienia ogólnej ewolucji układów gwiazd podwójnych, fizyki dysków akrecyjnych czy pochodzenia supernowych typu Ia. Dzięki swoim krótkim okresom orbitalnym są one również obiektami, których promieniowanie grawitacyjne będzie wykrywalne przez przyszły kosmiczny detektor fal grawitacyjnych LISA.

KL Dra jest układem typu AM CVn o okresie orbitalnym wynoszącym 25 minut. Obserwacje przeprowadzone teleskopem TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite), operującym na orbicie Ziemi od 2018 roku, pozwoliły uzyskać krzywą zmian blasku tego układu o niespotykanej dotąd szczegółowości. Uzupełnienie jej o dane z przeglądów ZTF (Zwicky Transient Facility), ASAS-SN (All-Sky Automated Survey for Supernovae) oraz ATLAS (Asteroid Terrestrial-impact Last Alert System) umożliwiło scharakteryzowanie oraz pomiar zmienności blasku KL Dra w skali od dni do miesięcy, a nawet lat.

Krzywa zmian blasku tego układu charakteryzuje się powtarzalnymi cyklami. Każdy z nich zaczyna się niewielkim wybuchem (tak zwanym prekursorem), który przechodzi w superwybuch (jaśniejszy i dłuższy od pozostałych). Po nim jasność układu nie spada do wartości minimalnej (tzw. stanu ciszy), ale ponownie rośnie w serii rozbłysków o małej amplitudzie, a następnie utrzymuje się na stałym poziomie przez kilka kolejnych dni. Po tej fazie jasność maleje do stanu ciszy, podczas którego pojawiają się od 3 do 4 rozbłysków trwających około 1 dnia, o rosnącej magnitudzie. Od początku jednego cyklu do początku kolejnego mija średnio około 60 dni.


Ilustracja 2: Krzywa zmian blasku wyznaczona dla układu KL Dra (Publikacja Zespołu).


Łącznie zaobserwowano 49 takich cykli, analizując dostępne dane z ostatnich 11 lat. Jest to pierwsza tak kompleksowa i obejmująca tak długi okres obserwacji analiza dla układu typu AM CVn.

Badanie zmian jasności i korelacji pomiędzy różnymi typami tych zmian jest cennym źródłem informacji na temat niestabilności w dysku akrecyjnym otaczającym białego karła w tym układzie, ponieważ właśnie te niestabilności są przyczyną obserwowanej, charakterystycznej zmienności krzywej zmian blasku. Porównanie syntetycznych krzywych zmian blasku, otrzymanych z symulacji numerycznych niestabilności w helowych dyskach akrecyjnych, z obserwacjami układu KL Dra może dać wskazówkę, jakie mechanizmy są odpowiedzialne za charakterystyczne zmiany jasności obserwowane w układach typu AM CVn, a przez to lepiej zrozumieć fizykę dysków akrecyjnych jako takich.


Oryginalna publikacja: Salazar Manzano, L., Rivera Sandoval, L., Hameury, J.-M., Heinke, C. O., Kotko, I., Maccarone, T. J., Pichardo Marcano, M., KL Dra as a benchmark laboratory for accretion-disk physics: Constraints from TESS and ground-based surveys, 2026PASA, 43, 70S, 2026.

Przedstawione badania przeprowadzono w Zakładzie Astrofizyki Wysokich Energii Obserwatorium Astronomicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.



Kontakt:

Iwona Kotko
Obserwatorium Astronomiczne
Uniwersytetu Jagiellońskiego
I.Kotko [at] oa.uj.edu.pl

TKGS